• Wpisów: 400
  • Średnio co: 5 dni
  • Ostatni wpis: 2 lata temu, 23:29
  • Licznik odwiedzin: 30 776 / 2022 dni
 
anastazja2003
 
ProzerpinoS: Rodzisz się, uczysz funkcjonować w tym zagmatwanym świecie, poznajesz ludzi, popełniasz błędy, wyciągasz wnioski z zawirowań, w które wpędził Cię duch egzystencji, napełniasz walizkę ciągłym doświadczeniem...
Żyjesz w tym błędnym kole przekonań, że nikt nie jest w stanie Cię zrozumieć, że ludzie to chytre bestie, czekające na Twój upadek, na sytuację kiedy będą mieli okazję dobić Twoje poranione serce, zobaczyć Twój upadek. W głębi serca wiesz, że świat jest ohydny, że nie ma nikogo kto zrozumiałby, podał pomocną dłoń. Pogrążasz swój umysł i duszę w przekonaniu, że nie uda Ci się odnaleźć sensu, szukasz odpowiedzi, siły, ale kiedy już myślisz, że  udało Ci się to osiągnąć, pojawia się coś… coś co burzy dotychczasowe dzieło, odnawia się rana upokorzeń, która staje się głębsza, tak głęboka, że masz wrażenie, iż znajdujesz się na skraju przepaści, wręcz spoglądasz w pustkę, otchłań wiecznej ludzkiej nienawiści, którą chciałbyś zdeptać, wymazać ze swojego serca..

Każdy z nas doznał w swoim życiu chwil, które wydawały się być nie do przebrnięcia.. Wzbudzały strach, odrętwienie, paraliż umysłu niemogącego znaleźć złotego środka, rozwiązania. Jednak wsparcie uzyskane w jakiejkolwiek postaci stawia na nogi, daje siły, która aktywizuje do działania.
Kluczem jest miłość. Właśnie. Tak po prostu. Powszechne przekonanie i wyobrażenie o miłości wśród nastolatków ogranicza się jednak do myślenia o niej w granicach uniesienia, namiętności, zasmakowania zakazanego owocu,  poczucia ulotności szczęścia…
Zwieńczeniem całego procesu stają się problemy, przeszkody.. Kiedy okazuje się, że jednak nikogo oprócz nas nie obchodzą trudności, na które napotkaliśmy na swojej drodze.. bo ktoś inny ma ich wystarczająco dużo by unikać kolejnych jak ognia. Szybko okazuje się że osoby, które uważaliśmy początkowo za niezastąpione stały się wyblakłymi wspomnieniami w naszym sercu..

SZTUKĄ JEST ZNALEŹĆ OSOBĘ, KTÓRĄ POKOCHAMY.
KOLEJNĄ SZTUKĄ JEST  POZOSTAĆ PRZY NIEJ POMIMO WSZYSTKO, POMIMO PROBLEMÓW, TRUDNOŚCI…

Naprawiać coś, gdy się psuje, zabiegać, ulepszać, podtrzymywać ogień w sercach, ale przede wszystkim osiągnąć najpierw dojrzałość swojego serca! Człowiek musi wiedzieć doskonale czego chce, czego i kogo szuka w swoim życiu! Musi wiedzieć czego oczekuje, co musi i jest w stanie poświęcić… Człowiek dojrzały emocjonalnie to człowiek zdolny do miłości…

Jestem pewna.. że na każdego z nas czeka druga osoba, gdzieś... Sztuką jest ją odnaleźć, aczkolwiek jeszcze trudniej jest starać się, by płomień nie zgasł, by uczucie ewoluowało, tak jak ewoluuje i dojrzewa człowiek, ale by nie zgasło, nie osłabło, by płomień nabierał blasku tak jak nabiera go bagaż wspólnych, niepowtarzalnych, niesamowitych wspomnień. To właśnie one powinny być punktem zaczepienia, gdy cokolwiek złego zaczyna się dziać.

Miłość to niesamowite uczucie. Trudno opisać słowami stan emocjonalny człowieka, który zdaje sobie sprawę, że jest kochany, że kocha, że ma kogoś kto będzie z nim na dobre i na złe, pomimo burz i zawirowań, na które narażone jest życie każdego bezbronnego człowieka. Ramiona ukochanej osoby są azylem w tym ohydnym świecie ludzkiej zawiści, nienawiści, dwulicowości, upadku wartości.. To przede wszystkim ludzie kształtują wizerunek współczesnego świata.

W końcu to „Ludzie ludziom zgotowali ten los.”…

Nie da się ukryć, że żyjemy szybko, każdy zabiega o swoje dobro, zmierza po trupach do celu, liczy się efekt pracy, nikogo nie obchodzi wysiłek w niego włożony, nikogo nie obchodzi, że nie śpisz od kilku dni, że jedynym środkiem, który trzyma Twoje powieki na swoim miejscu jest mocna kawa.. Nikt nie przejmuje się, że masz zły dzień.. Człowiek się już nie liczy…
My jednak chcemy być częścią tego wyścigu, chcemy żyć na wysokim poziomie, marzymy o wysokich standardach.. nie mamy pojęcia jakie kroki prowadzą do ich osiągnięcia.. Nikt o tym nie mówi.. Wystarczy się zastanowić nad życiem, zatrzymać się czasem, na chwilkę, spróbować dostrzec cokolwiek..
Jak mamy zbudować szczęśliwy związek rodzinę, kiedy życie zmusza nas do harowania dzień i noc? Jak mamy poświęcić drugiej osobie czas, gdy jest on towarem deficytowym w naszym życiu, które coraz bardziej staje się synonimem wyścigu? Jak w takim razie pielęgnować miłość, jak zwracać uwagę na wartości, które rzeczywiście czynią nasze życie lepszym, bardziej sensownym?

Świat był i jest trudny do zrozumienia, okrutny, bezwzględny.. MIŁOŚĆ  jednak nadaje mu barw, dodaje nam siły.. Świadomość istnienia bliskiej nam duszy sprawia, że chcemy walczyć, jeżeli nie dla siebie samych to dla Niej. I nie wiem jak twardy człowiek mógłby być to KAŻDY  niewątpliwie potrzebuje czułości, poczucia bezpieczeństwa w ramionach ukochanej osoby.

Kochajmy się. Doceniajmy czas nam dany. Uczmy się na błędach, cieszmy sukcesami. Nasz czas jest ograniczony. Obudźmy się póki nie jest za późno. Życie odkrywa przed nami różne karty, nie wiesz zatem jak będzie wyglądać kolejna, jutrzejsza.

Śnijmy w spokoju. Dobranoc.

  •  
  • Pozostało 1000 znaków